Menu
RSS
دوشنبه, 08 شهریور 1395

میرسعیدقاضی: شفاف‌سازی فلسفه وجودی روابط عمومی است

علی میرسعید قاضی، مدرس روابط عمومی در نشست «روابط عمومی؛ علم و عمل» معتقد است: سازمان‌ها در یک جامعه مثل انسان‌ها هستند که باید حرف بزنند و ایده‌ها و احساس‌شان را بیان کنند، و سعی کنند با مردم ارتباط داشته باشند بنابراین همه این مسائل باعث شفافیت، همکاری، هماهنگی و رفع سوءظن می‌شود. به عبارتی فلسفه وجود روابط عمومی برای یک سازمان شفاف سازی است.

به گزارش شفقنا رسانه، میرسعید قاضی در ابتدای این نشست با بیان داستانی درباره‌ی اهمیت روابط عمومی اشاره کرد و گفت: در یکی از کلاس‌های روابط عمومی در آمریکا با شروع ترم جدید یکی از دانشجوها با پوششی شبیه گونی وارد کلاس شد. به گونه‌ای که فقط یک سوراخ داشت و معلوم نبود چه کسی در داخل این پوشش است. کسی هم نمی‌توانست به او تذکر دهد. با شروع کلاس، استاد از همه دانشجوها خواست تا خود را معرفی کنند، همه خود را معرفی کردند تا رسید به این فرد. او بلند شد و بدون این که چیزی بگوید نشست.

او ادامه داد: وضعیت مبهمی در کلاس ایجاد شده بود و برای همه سوال بود در زیر این پوشش چه کسی است. استاد نمی توانست کسی را مجبور کند. بعد از مدتی استاد شروع به تدریس کرد ولی کسی به سخنان استاد توجهی نمی‌کرد و توجه همه به این فرد بود. وقتی استاد به دانشجوها اعتراض کرد، گفتند که برای ما سوال است این فرد کیست، چرا با این پوشش کلاس آمده است و اصلاً مرد است یا زن؟ به همین خاطر استاد دوباره از این فرد خواست تا بلند شود و خود را معرفی کند. این فرد دوباره ایستاد و بدون این که حرفی بزند نشست. تا نیمه‌های ترم این وضعیت هر روز تکرار می شد و این فرد شناسایی نشد. بعد از امتحان نیم ترم، میانگین نمره این کلاس کمتر از کلاسی بود که دانشجوها همدیگر را می‌شناختند.

ادامه مطلب...

فراخوان همایش ملی سواد رسانه‌ای و مسؤولیت اجتماعی

 

همایش ملی سواد رسانه‌ای و مسؤولیت اجتماعی با رسالت افزایش مسؤولیت‌پذیری عمومی در حوزه‌ی سواد رسانه‌ای و با تأکید بر جایگاه و اهمیت «نخبگان و مجامع علمی، سازمان‌های مسؤول و افراد آگاه» در امر توسعه سواد رسانه‌ای و به منظور تبدیل این مهم به نهضتی عمومی و فراگیر در دو بخش علمی پژوهشی و ترویجی کاربردی برگزار می‌شود.

به گزارش کاوشگران روابط عمومی، زمان برگزاری این نشست دهم لغایت دوازدهم آبان ماه 1395 مصادف با روز فرهنگ عمومی خواهد بود . 

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با همکاری وزارت ورزش و جوانان، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهرداری تهران، موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران، پژوهشکده مطالعات فرهنگی اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و معماری جهاد دانشگاهی، رادیو سراسری ایران، شبکه ی آموزش سیما، دانشگاه پیام نور، دانشگاه جامع علمی کاربردی، دانشگاه سوره، موسسه ی آموزشی هدایت میزان، دانشگاه گفتمان انقلاب اسلامی، دانشکده خبر و دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانه ها برگزارکنندگان این همایش هستند.

ادامه مطلب...

اندر خم چشم و ابروی سیاه شبکه های مجازی / گزارشی از ساناز شهابی

نه خیر! انگار تمامی ندارد تعصب ما روی همه چیز. گویی معیار تمام ارزش ها و درست و نادرست ها ماییم.

دوران کودکی ما بدون موبایل سپری شد، چون آن زمان موبایل هنوز وارد بازار نشده بود، برای همین هم تا مدت ها بعد از ورود تلفن های همراه به ایران، اکثر ما به جنگ آن رفتیم، گرچه مدتی بعد به این نتیجه رسیدیم که تلفن همراه وسیله خوبی است البته برای ما، نه برای فرزندانمان. چند سالی گذشت و قانع شدیم که برای بچه هایمان هم می توانیم مجوز استفاده از موبایل را صادر کنیم. تازه داشتیم با موبایل کنار می آمدیم که قابلیت بلوتوث به گوشی های موبایل اضافه شد. یا ابوالفضل از فرزندان اصرار و از بزرگان امتناع. در آن دوره از تاریخ ایران، حال و هوای کوچه ها تماشایی بود. جوان ها در جمع های چند نفری گوشه ای از کوچه یا پارک می نشستند و به اصطلاح بلوتوث بازی می کردند. بزرگترها را می گویی! نگران اینکه دلبندانشان را چطور از چنگ این بلای خانمان سوز دربیاورند.

حالا چند سالی می شود که بلوتوث هم برای نسل جدید و هم برای نسل قدیم عادی شده است. هم بزرگترها از حساسیت شان کاسته اند و هم جوانان استفاده های نادرست و گاها غیر اخلاقی شان را از این تکنولوژی کم کرده اند اما اصل قضیه همچنان پابرجاست. تا تکنولوژی جدیدی وارد بازار می شود، بزرگترها در مقابل آن جبهه می گیرند و نسل جدید بی توجه به اصول صحیح استفاده از آن به استقبال تکنولوژی می روند. فرقی هم نمی کند فیس بوک باشد یا توئیتر یا تانگو یا وایبر و واتس آپ، تلگرام، اینستاگرام و...

ادامه مطلب...

خلاء آموزش در صدور مجوز نشریات / یادداشتی از پیمان پاکزاد

افزایش تعداد نشریات اعم از کاغذی و مجازی از این منظر که آزادی بیان، زمینه و فرصتی برای ابراز توانمندی ها و استعدادها در حوزه فعالیت های رسانه ای فراهم می آورد، اتفاق مبارکی است. 

کارشناسان و پیشکسوتان حوزه رسانه با استقبال از تعدد رسانه ها می گویند باید پیش از ورود به این نوع فعالیت های حساس خبری، افرادی که مجوز نشریات را دریافت می کنند دانش لازم را داشته باشند . بر این اساس ارائه آموزش های لازم به مدیران مسئول و خبرنگاران تازه کار ضروری است تا آنان بتوانند کیفیت رسانه را در حد قابل قبول به مخاطبان ارائه دهند .

در این نوع آموزش ها در کنار آموزش اصول روزنامه نگاری و خبرنگاری باید قانون مطبوعات، اقتصاد رسانه، گرافیک، اصول تبلیغات و بازاریابی و دیگر مسائلی که در کار رسانه مورد نیاز است، به فعالان تازه وارد عرصه رسانه آموزش داده شود تا آنان در مسیر حرفه ای خود به بیراهه نروند.

روزنامه نگاران و خبرنگاران تازه کار نباید با روش آزمون و خطا وارد این حرفه شوند و کسب تجربه کنند، چون هر آزمونی ممکن است آثار جبران ناپذیری را در افکار عمومی و اعتماد مردم به رسانه بر جای بگذارد . شاید نظام جامع رسانه ای که چندی پیش مطرح شده است برای جبران همین مطالبات و حمایت منطقی از رسانه باشد که به واقع خلاء آن در جامعه رسانه ای کشور به وضوح دیده می شود . نظامی که از رسانه و خبرنگار دفاع حرفه ای و حقوقی کند و در جهت ارتقای کیفی فعالیت های خبری و رسانه ای، خط مشی تخصصی ارائه کند.

برخورداری از حداقل آموزش های لازم در عرصه رسانه از این باب حائز اهمیت است که امروزه در تمام صنوف و شغل ها، اتحادیه ها معیار و آزمون خاص برای ورود افراد به آن صنف دارند. این در حالی است که در جامعه رسانه ای کشور نظام جامع و تخصصی وجود ندارد و این موضوع نه فقط کیفیت رسانه را تحت تاثیر قرار می دهد بلکه اخلاق مطبوعاتی را نیز دچار چالش می کند.

ادامه مطلب...

در میزگرد نصر مطرح شد: نقش و جایگاه رسانه های محلی در توسعه منطقه ای

وقتی از یک رسانه سخن به میان می آید، ناخودآگاه در عصر کنونی ارتباطات، گردش سریع اطلاعات به ذهن متبادر می شود. در دنیای امروز نقش رسانه های تاثیرگذار در زمینه های مختلف غیر قابل انکار است و هیچ کشوری بدون توجه به نقش مثبت رسانه‎ها نمی‎تواند به توسعه و بهبود امور زندگی مردم دست یابد. این رسانه ها هستند که به عنوان یکی از ارکان دموکراسی نقشی غیر قابل انکار در ساختن آینده ای روشن برای جامعه دارند و می توانند راهبر افکار عمومی و نشانگر مسیر صحیح حرکت مدیران کشور باشند.

حالا دیگر رسانه ها فقط نقش اطلاع رسانی صرف ندارند، بلکه می توانند برای تربیت انسان و اصلاح روش های ناصحیح زندگی و پیشبرد و رساندن جامعه به توسعه همه جانبه نقش ایفا کنند. شناخت نیازمندی های مردم و تلاش برای ارتقای سطح زندگی و فرهنگ آحاد جامعه، ضرورت اجتناب ناپذیر رسانه های امروز است.

پیوند بین رسانه ها و توسعه سال ها است که به صورت های گوناگون مورد بحث نظریه پردازان توسعه قرار گرفته است و رسانه ها همیشه بخش مهم و بدیهی اقتصاد مدرن برای ایجاد انگیزه در پیشرفت و توسعه بوده اند و امروز نقش و تأثیر رسانه در فرایند توسعه کشورها در زمینه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی غیر قابل کتمان است.

ادامه مطلب...

نقش اصحاب رسانه در ترافیک * سرهنگ مراد مرادی

امروز رسانه جایگاه خود را در تاثیرگذاری بر افکار عمومی مردم به اثبات رسانده و هیچ ارگان و سازمانی نمی‌تواند بدون استفاده از رسانه‌ها، حرف خود را به گوش دیگران برساند. نقش رسانه‌ها در آگاه‌سازی مردم جامعه بسیار مهم است زیرا رسانه‌ها زمینه‌ساز فرصت‌هایی هستند که اگر به درستی مورد توجه قرار گیرند در عمل می‌توانند نقش فعال و سازنده‌ای در زمینه انتقال افکار عمومی، فعالیت‌های اجتماعی و مشارکت مردمی داشته باشند. بنابراین خبرنگاران نقش برجسته‌ای در تولید آسایش، آرامش و احساس امنیت دارند. رویکرد اصلی پلیس در افزایش انضباط ترافیکی و کاهش سوانح و حوادث، رویکرد فرهنگی است و برای ترویج و تقویت آن، همه دستگاه‌های ذیربط بخصوص اصحاب رسانه و ‏NGOها می‌توانند نقش فعال و موثری داشته باشند.‏

رفتار و انضباط ترافیکی به عنوان بخشی از فرهنگ عمومی، بیان کننده میزان تبعیت یا عدم تبعیت افراد از قوانین راهنمایی و رانندگی است. تدوین الگوهای راهبردی برای افزایش دانش عمومی، تقویت فرهنگ ترافیک و بهره گیری از ظرفیت رسانه‌ها با تولید انیمیشن، مستندهای آموزشی، اطلاع رسانی، استفاده از نظرات کارشناسان راهنمایی و رانندگی در برنامه‌ها می‌تواند در نهادینه شدن فرهنگ ترافیک و رعایت قوانین و مقررات راهنمایی و رانندگی موثر باشد. مشارکت رسانه‌های جمعی در امر فرهنگ ترافیک می‌تواند بستر مناسبی برای ارتقای فرهنگ عبور و مرور در جامعه که از دغدغه‌های مهم مسئولان شهری و شهروندان کلانشهر تهران است،‌ ایجاد نماید.‏

ادامه مطلب...

مسئوليت مدني اصحاب مطبوعات / یادداشتی از عبدالكريم غلامي در روزنامه اطلاعات

تأثيرگذاري و نقش عمده‌اي كه امروز مطبوعات در جامعه ايفاء مي‌كنند، بر كسي پوشيده نيست، به‌طوري كه مطبوعات را ركن چهارم دموكراسي مي‌نامند. هرچه ميزان تأثيرگذاري موضوعي بر حوزه اجتماع بيشتر باشد، علي‌القاعده بايد براي آن موضوع و اصحاب مرتبط با آن مسئوليت قوي‌تري تعريف كرد. افراد متعددي از قبيل نويسنده، مدير مسئول، صاحب امتياز، خبرنگار، ناشر، توزيع‌كننده و ... در امور مطبوعاتي دخيل هستند كه هر كدام به فراخور وظايف و اختياراتي كه دارند، ممكن است داراي مسئوليت باشند. در اين مقاله با نگاهي به حقوق كشورهاي فرانسه و انگليس به مسأله مسئوليت مدني اصحاب مطبوعاتي در ايران مي‌پردازيم. 

در دنياي كنوني به ويژه دهه‌هاي اخير مطبوعات، نقش عمده‌اي در زندگي اجتماعي ما انسان‌ها داشته‌اند. اين نقش هر روز پررنگ‌تر و مؤثرتر از قبل مي‌شود به طوري كه بعضاً مطبوعات مي‌توانند اذهان عمومي را با تفكرات خود همراه سازند. با وجود اهميت اين نقش، مطبوعات و اصحاب آن فارغ از مسئوليت نيستند. 

مسئوليت‌هاي مؤثر مطبوعات در آيينه قوانين، سه دسته هستند: الف ـ مسئوليت مدني مطبوعاتي ب ـ مسئوليت كيفري مطبوعاتي  و ج ـ مسئوليت اخلاقي مطبوعاتي 

ادامه مطلب...

بارون استپانیان؛ عکاسی که دوران مشروطه در تبریز را به تصویر کشید

بارون استپانیان یک‌سری جریان‌های اجتماعی مهم را از طریق دوربینش به تصویر کشید و در جریان درگیری‌های دوران مشروطه در شهر تبریز فعالیت قابل توجهی داشت. به‌دلیل همین فعالیت‌های افشاگرانه‌اش در عکاسی بود که تبعید شد و سر از خاک عثمانی درآورد.

شاید اگر مشروطه اتفاق نمی‌افتاد، عکس‌های دوران قاجار به پرتره‌ی پادشاه و زنان دربار محدود می‌شد؛ اما سرنوشت این‌گونه رقم خورد که این هنر به میان مردم بیاید و یکی از حساس‌ترین برهه‌های تاریخ این سرزمین را برای نسل‌های آینده به تصویر بکشد.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی هم نوا، ۱۴ مردادماه ۱۲۸۵ فرمان مشروطه به امضای مظفرالدین‌شاه قاجار رسید تا دوره‌ی حساس و مهمی در تاریخ ایران رقم بخورد؛ اما تا به ثمر نشستن انقلاب مشروطه، مردم ایران شاهد روزهای پرتلاطمی بودند. بخشی از موفقیت این جنبش را می‌توان مدیون عکاسانی دانست که در آن دوران، دوربین عکاسی‌شان را به دست گرفتند و برای ثبت مهم‌ترین و حساس‌ترین اتفاق‌های سیاسی و اجتماعی آن روزها تلاش کردند.

با جنبش مشروطه بود که عکاسی به میان مردم آمد و از یک هنر درباری فاصله گرفت. پیش از آن شاید سوژه‌ی عکاس‌باشی‌ها فقط به پرتره‌ی شاه، زنان دربار، مردم کوچه و بازار، معماری و مکان‌های دیدنی شهر محدود می‌شد و حالتی گزارش داشت؛ ولی با آغاز جنبش مشروطه، عکاسی تعریف تازه‌ای به خود گرفت. فعالیت عکاسان در زمینه‌ی ثبت اتفاق‌های مشروطه جدی شد و آن‌ها توانستند با چاپ و انتشار عکس‌ها، در روند وقایع مشروطه تأثیرگذار باشند.

ادامه مطلب...

نتایج جالب تحقیقی درباره کارکرد تلگرام در ایران: مردم را دوستدار خانواده و شادتر می کند

٨‌ماه پیش مطالعه‌ای درباره نگاه مردم به شبکه‌های اجتماعی از سوی موسسه ایسپا انجام شد که مرور نتایج آن بسیار جالب است. این مطالعه به‌صورت نظرسنجی و از میان ٤٤٠٠ نفر از شهروندان ایرانی بالای ١٨‌سال در مناطق شهری و روستایی ١١ استان کشور ازجمله تهران انجام شده است. اگرچه با قاطعيت نمي‌توان گفت ولي نتايج حاصل را مي‌توان تا حدود زيادي معادل نتايج در كل كشور دانست.

این مطالعه نشان مي‌دهد كه حدود ٥٣‌درصد مردم عضو اين شبكه‌ها هستند. به‌طور قطع در فاصله ٨ ماه گذشته تا امروز اين رقم بيشتر هم شده است. فراموش نكنيم كه حدود ١٨‌درصد از این افراد پاسخگو بي‌سواد و كم‌سواد بودند و موضوعا قادر به استفاده از اين شبكه‌ها نيستند و نزديك به ٢٣‌درصد نيز روستايي و تعداد قابل توجهي نيز پير و فرتوت بودند كه اين افراد تا حدی خارج از مقوله استفاده از اين شبكه‌ها قرار دارند. ‌درصد عضويت در اين شبكه‌ها براي افراد زير ٣٠‌سال حدود ٧٢‌درصد است و در افراد تحصيلكرده بالاتر از ديپلم به بيش از ٧٥‌درصد مي‌رسد و با توجه به روند رو به رشد آنان در جامعه و اثرگذاري بيشترشان در جامعه، مي‌توان نتيجه گرفت كه درحال حاضر بيش از ٩٥‌درصد نيروهاي جوان و تحصيلكرده شهري كشور به‌نحوي عضو شبكه‌هاي اجتماعي هستند. نزديك به ٧٥‌درصد از این افراد عضو تلگرام هستند. در مراحل بعدي واتس‌آپ (٤٨ درصد)، اينستاگرام (٣١ درصد)، لاين (٣١ درصد)، وايبر (٢٤ درصد)، فيس‌بوك (٢٠ درصد) و تانگو، گوگل‌پلاس، توئيتر و ويجت نيز زير ١٠ تا ٢‌درصد هستند.

ادامه مطلب...

سیاست‌زدگی کتابخوانی / واقعیت تلخی به نام کتاب‌های ۵۰۰ نسخه‌ای!

مردم در گذشته پای نقالی قهوه‌خانه‌ها می‌نشستند، امروز پای تلویزیون. در گذشته قهوه‌خانه‌ها، جایی برای گپ‌وگفت بود؛ از بنیاد، فلسفهِ پیدایش آن‌ها همین بوده است. اینک دانشجویان نیز در کلاس‌های دانشگاه خوب گپ می‌زنند، ولی به همان خوبی کتاب نمی‌خوانند، چون گرایش‎شان بیشتر به شنیدن و گپ‌زدن است؛ آنان در نهایت، چیزی که تا پایان ترم خواهند خواند، یک جزوه کوچک است. حقیقت این است که کتاب، کنار گذاشته شده و آموزش و آموختن گفتاری و شنیداری در جامعه ما رو به گسترش است، برای همین کلاس‏‎های کنکور همیشه پُر است. همه این‌ گرایش‎ها اگرچه کسب وکار و دادوستدهای اقتصادی را رونق می‌بخشد (فروش موبایل بالا می‌رود، درآمد مخابرات خوب می‌شود، فروشندگان تلویزیون به نوایی می‌رسند) ولی هیچ‌یک به رونق بازار کتاب نمی‌انجامد. 

یکی از سبب‌های واپس‌ماندگی ما بیگانگی با کتاب است؛ چراییِ این بیگانگی نیز برآمده از ۲ گزاره است؛ یکی گرایش به رسانه‌های گفتاری و شنیداری و دوم، سیاست‌زدگی. بر خلاف دوران ما که کتابفروشی‎ها و کتابخانه‎ها خلوت است، قهوه‌خانه‌ها (پدیدارشده در زمان شاه‌عباس) شلوغ بود؛ چون مردم دوست داشتند با هم گپ بزنند. امروز هم که کافه یا کافی‌شاپ به راه افتاده، باز شلوغ است؛ چون خلوتی برای گپ‌زدن و درددل است؛ اما این که چرا صندلی‌های رسانه سینما هم تهی از تماشاگر شده‌است، به این سبب نیست که مردم ما با «دیدن» بیگانه‌اند، یا چنین رسانه‌ای را دوست ندارند، اتفاقا در کنار فرهنگ شنیداری و فرهنگ گفتاری (شفاهی)، شوق دیداری مردم ما نیز زیاد است، اما به مدد فناوری نوین، یک جابه جایی انجام گرفته و این رسانه به خانه‌ها رفته و سینماهای مجهز خانگی، سینماها را به تعطیلی کشانده است. گزارشی که در پی می خوانید ماحصل قلم علی درویشی بوده و در روزنامه اطلاعات امروز منتشر شده است.  

ادامه مطلب...
عضو این خبرخوان RSS شوید